Een cyclus van drie gedichten Muziek: Ludovico Einaudi Le Onde: La Linea Scura 4.53  

 1 - de schimmel

die zondagochtend is de tuin omringd

door Friese roodbontkoppen zonder veld

een gouden zon stijgt boven hen uit

het pad met hoefijzersporen verzwindt

 

de kou leidt mij verkleumd terug naar huis

weerspiegeld tussen het blauwe raamkozijn

verschijnt onze schimmel wit in de mist

zijn oren staan naar achteren gekeerd

 

ik draai me om, zijn hoofd wendt hij af

met opgeheven staart stampt hij en briest

ik pak mijn fiets en voor mij draaft hij uit

 

waar is zijn berijder,  ik zoek mijn lief

mijn voeten duwen, stoten de trappers tot

het paard stopt bij het neergeslagen riet

2 -  drijfzand

en mijn schip dat vele stormen heeft doorstaan

wordt als door een bliksemschicht geraakt

donkere wolken drijven af en aan

voor ik op drijfzand spiernaakt ontwaak

 

in paniek sla ik zand en slib van ’t lijf

ik tuimel, keer op mijn rug, in stroomlijn

drijf ik met kalme slagen

naar vaste grond onder de voeten

 

maanverlichte sterrenhemel

stemmen zwellen aan vanaf de overkant

niemand kan mij iets vertellen

de nacht is helder, vervreemd het land

 3 - na jou

een aanlandige wind heeft mijn lichaam

verweesd in de zeevlam van de zomerdag

het zielsverlaten strand opgestuwd

 

als ik mij moeizaam opricht verschijnt ons

paard maar verdwijnt achter de duinen waar de

stad en het land in de windstilte liggen

 

alles is blijven bestaan na jou

al ligt de tuin met verdord blad bezaaid

lusten zelfs de vogels het brood niet meer

 

de haan kraait in het vroege ochtendlicht

ons huis verwacht jou als de avond valt

als vlammen de rook ontstijgen

Poëzie en Muziekpresentatie, 1 juni 2013,‘t Werkhuys, Zegelstraat,Antwerpen

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *